Ano ang Bumubuo sa Isang Hanbok

Mukhang maraming piraso ang hanbok, pero kakaunti lang ang tunay na bilang ng mga kasuotan. Sa Ensiklopedya ng Kulturang Koreano, ang tradisyonal na hanbok ay binubuo ng chima (치마), ang nakabalot na palda, jeogori (저고리), ang maikling pang-itaas, baji (바지), ang pantalon, at durumagi (두루마기), ang mahabang panlabas na damit, kasama ang jokki (조끼) at ang magoja (마고자) — ang huling dalawa ay idinagdag noong huling bahagi ng ika-19 na siglo. Halos lahat ng iba pang pangalang maririnig mo ay bahagi ng isa sa mga kasuotang ito.

Ang mga kasuotan sa isang set

• Jeogori: ang maikling pang-itaas na bumabalot sa katawan at sa magkabilang braso at isinasara sa harap. Isinusuot ito ng lahat, anuman ang edad o kasarian.
• Chima: ang nakabalot na palda ng kababaihan, malapad ang gupit at tinitipon sa malalambot na pileges.
• Baji: ang pantalon ng kalalakihan, maluwag sa buong binti at isinasara sa bukung-bukong.
• Durumagi: ang mahabang panlabas na damit na isinusuot sa ibabaw ng lahat.
• Jokki at baeja (배자): ang mga tsalekong walang manggas; ang magoja naman ay may manggas, walang kwelyo at isinasara sa butones — ito ang mga patong na isinusuot sa ibabaw ng jeogori.

Ang mga bahagi ng jeogori

• Gil (길): ang mga panel ng katawan sa harap at sa likod.
• Git (깃): ang bandang kwelyo na pumapalibot sa leeg.
• Dongjeong (동정): ang makitid na puting telang tinatahi sa itaas na gilid ng git.
• Seop (섶): ang panel sa ilalim ng git na nagpapahintulot sa harapan na magsalikop.
• Baerae (배래): ang linya ng manggas sa ilalim ng braso, hubog palabas na parang tiyan ng isda.
• Goreum (고름): ang magkapares na lasong humahawak sa nakasarang harapan, maikli sa kanan at mahaba sa kaliwa.
• Kkeutdong (끝동): isang bandang gawa sa magkaibang tela sa dulo ng manggas, sa may pulsuhan, na makikita sa ilang jeogori ng kababaihan.

Palda at pantalon

Ang chima ay binubuo ng mga panel ng palda, ng isang bandang pambaywang at ng mga tali sa baywang. Malgi (말기) ang tawag sa bandang iyon sa itaas ng palda o ng pantalon. Ang baji ay ginugupit mula sa mga panel na tinatawag na marupok (마루폭) at sapok (사폭) na idinudugtong sa isang bandang pambaywang, at ang mga dulo nito ay tinitipon sa bukung-bukong gamit ang mga taling tinatawag na daenim (대님). Ang haengjeon (행전), mga tubong balot na hinihila paakyat sa lulod at itinatali sa ilalim mismo ng tuhod, ay madalas idinaragdag sa ibabaw ng mga nakataling dulo.

Ang panlabas na patong

Ang durumagi ay may dalang kahulugang sarado sa buong paligid; sa hanja, isinusulat itong 주의 (周衣). Ang mga panel sa gilid na tinatawag na mu (무) ang nagsasara sa bukás na tagiliran, at ang laylayan ay bumabagsak nang mga 20–25 cm sa itaas ng bukung-bukong, sa may gitna ng binti. Ang magoja ay karaniwang inuugat sa 1885, nang bumalik si Heungseon Daewongun mula sa pagkakakulong sa Qing China na suot ang isang Manchu na magwae (마괘). (Ang lahok na magoja sa Ensiklopedya ng Kulturang Koreano ay nagsasabing 1887, ngunit ang kaniyang pagkakapalaya at pagbabalik ay nakatala sa 1885.) Ang jokki naman ay pinaniniwalaang lumitaw noong mga 1900, nang dumating ang kasuotang Kanluranin.

Pagkakasunod-sunod at direksyon ng pagsasara

• Kababaihan: sokbaji at sokchima (panloob na pantalon at panloob na palda), pagkatapos ang medyas na beoseon (버선), tapos ang chima, tapos ang jeogori.
• Kalalakihan: beoseon, baji, jeogori, jokki, magoja, durumagi.
• Isinasara ang jeogori nang nasa ibabaw ng kanan ang kaliwang seop. Tinatawag itong uim (우임, 右衽): ang kanang panel ang napupunta sa ilalim, kaya ang linya ng pagsasara ay patungo sa kanan ng nagsusuot. Ang kabaligtaran nito, ang jwaim (좌임), ay ginagamit lamang sa pagbibihis sa patay.
• Para sa goreum, ipatong ang maikling laso sa kanan sa ibabaw ng mahabang laso sa kaliwa at buhulin nang isang beses. Tiklupin ang ibabang laso para maging isang silo, ipulupot dito ang maikling laso, at hilahin ang dulo nito papasok.

Ang bukas na bahagi ng chima ay nasa likod, ngunit nag-iba-iba ayon sa panahon at sa pangkat panlipunan kung saang direksyon bumabalot ang panlabas na laylayan, at hindi pa rin magkasundo ang mga pinagkukunan. Ang pagsusuot mismo ang pinakamabilis na paraan para tumatak ang mga pangalan.